Telaffuz: /nɑk daʊn/

Köken ve Yapı

Knock (vurmak) + down (aşağı) birleşiminden oluşur; bir nesneyi veya kişiyi çarparak düşürmek, yıkmak anlamına gelir.

Örnek Cümleler

1. The car knocked down the pedestrian crossing the street.

Araç, sokakta geçit geçen yaya’yı çarptı.

2. He was knocked down by a bus while waiting at the stop.

Durakta beklerken bir otobüs tarafından çarptı.

Sık Yapılan Hatalar

Yanlış: Yanlış: The pedestrian knocked down by a car. (Burada ‘was’ eksik: The pedestrian was knocked down by a car.)

Doğru: The car knocked him down as he was crossing the road.

Eş ve Zıt Anlamlılar

Benzer: run over, hit, mow down

Zıt: avoid, miss

Kullanım Notu

Bu anlamıyla ‘knock down’, trafik kazalarında hem resmi haberlerde hem de günlük konuşmada kullanılır; ancak daha çok yazılı ve haber dilinde yaygındır.

Benzer Phrasal Verb’ler

İlişkili Phrasal Verb’ler